Co znajduje się w Pałacu Topkapi? | Dziedzińce, ogrody, harem i nie tylko

Po raz pierwszy zbudowane w XV wieku, kuchnie zostały rozbudowane później, za panowania Sulejmana Wspaniałego. Mimar Sinan, nadworny architekt, zrekonstruował również kuchnie po pożarze w 1574 roku.

Kuchnie znajdują się przy ulicy biegnącej między Drugim Dziedzińcem a Morzem Marmara. Aby się tu dostać, będziesz musiał przejść przez troje drzwi. Kuchnie są podzielone na 10 różnych kopułowych budynków i były największymi kuchniami w Imperium Osmańskim. Kuchnie te obsługiwały prawie 4000 osób, a pracowało w nich ponad 800 osób.

Oprócz ekspozycji naczyń kuchennych, w budynkach znajduje się również kolekcja srebrnych upominków i duża kolekcja porcelany. Osmanowie składali hołdownicze wizyty w Chinach i w nagrodę otrzymywali piękne wyroby porcelanowe.

Jest to jedna z najlepszych kolekcji porcelany na świecie, zawierająca 10700 sztuk chińskiej porcelany. W wielu przypadkach porcelana wchodziła do kolekcji pałacu jako część majątku zmarłych osób i czasami była przekazywana jako prezenty dla członków rodziny królewskiej lub innych wysokich rangą urzędników.

To właśnie w tym budynku zbierała się Rada Cesarska, składająca się z Wielkiego Wezyra i innych ministrów rady. Budynek rady znajduje się w północno-zachodnim rogu dziedzińca obok Bramy Felicity.

Obecny budynek Rady Cesarskiej został zbudowany za panowania Sulejmana Wspaniałego, pierwszy budynek został zbudowany przez Mehmeda II. Budynek ma wiele wejść. Drewniany sufit w kolorze zieleni i bieli, ozdobiony złotem, przymocowany jest do marmurowych i porfirowych filarów ganku. Jego zewnętrzne wejścia są w stylu rokoko, a pozłacane kraty wpuszczają naturalne światło do środka.

Budynek, w którym wystawiona jest broń i zbroje, był pierwotnie skarbcem pałacu. Jako że Trzeci Dziedziniec posiadał wewnętrzny skarbiec, ten znajdujący się tutaj był również znany jako Zewnętrzny Skarbiec. Skarbiec finansował administrację państwa.

Przed tym budynkiem znajdują się pozostałości religijnego bizantyjskiego budynku z V wieku, które zostały odkryte w 1937 roku. Historycy nie byli w stanie zidentyfikować tych ruin z żadnym z kościołów zbudowanych na terenie pałacu, więc nazwano je Bazyliką Pałacową.

Pałac Topkapi posiada jedną z największych na świecie kolekcji islamskiej broni. Dzięki kolekcji, która obejmuje 1300 lat, możesz zobaczyć broń i broń pochodzącą z VII wieku. Większość kolekcji obejmuje broń osmańską, ale zawiera również miecze i zbroje z dynastii Umajjadów i Abbasydów.

Pozostała część kolekcji składa się z broni europejskiej i azjatyckiej w mniejszej liczbie. Obecnie prezentowanych jest około 400 sztuk broni, z których większość opatrzona jest pięknymi inskrypcjami.

Do wewnętrznego dziedzińca prowadzi brama Felicity. Chude marmurowe filary podtrzymują kopułę, która symbolizuje obecność sułtana w pałacu. Nikt nie mógł wejść przez tę bramę bez pozwolenia sułtana. Nawet Wielki Wezyr uzyskał wejście tylko w określone dni i na określonych warunkach.

Brama została prawdopodobnie zbudowana za panowania Mehmeda II. Został on przebudowany w stylu rokoko za panowania Mahmuda II. Brama jest pięknie ozdobiona wersetami Koranu, złotymi liśćmi, barokowymi elementami wystroju i miniaturowymi obrazami krajobrazów.

Tuż za bramami Felicity znajduje się Komnata Audiencji, zwana również Komnatą Petycji. Ten XV-wieczny budynek wyłożony jest pięknymi niebieskimi, turkusowymi i białymi kafelkami oraz ozdobiony cennymi dywanami i poduszkami.

Główna sala tronowa znajduje się wewnątrz komnaty audiencyjnej. Lekko podwyższony tron pokryty jest złotą tkaniną i posiada baldachim obszyty kilkoma kawałkami brokatu z wszytymi perłami oraz szmaragdowymi i rubinowymi tabliczkami.

Za tą komnatą znajduje się Dormitorium Sił Ekspedycyjnych, w którym znajdziesz kolekcję cesarskiej garderoby z ponad 2500 strojami, w tym kaftanami sułtanów.

Pawilon Zdobywcy, czyli Kiosk Zdobywcy, jest jednym z najstarszych budynków w pałacu. Ogromna kolekcja dzieł sztuki, biżuterii, pamiątek i pieniędzy należących do dynastii osmańskiej była przechowywana w cesarskim skarbcu. Jego główny skarbnik był odpowiedzialny za jego utrzymanie.

Jedna ze zbroi sułtana Mustafy III, składająca się z pozłacanego żelaznego płaszcza ozdobionego klejnotami, jest wystawiona w pokojach skarbca. W skarbcu znajduje się również Sztylet Topkapı, Diament Łyżecznika oraz tron sułtana Mahmuda I.

Neoklasycystyczna Biblioteka Enderûn, znana również jako "Biblioteka Sułtana Ahmeda III", jest oszałamiającym przykładem XVIII-wiecznej architektury osmańskiej. Pod centralnym łukiem portyku znajduje się wyszukana fontanna z niszami po obu stronach. Biblioteka jest wyłożona marmurem, a niska piwnica chroni cenne książki przed wilgocią.

Mury szaf mieszczą rezerwacje. Wnęka naprzeciwko wejścia była prywatnym kącikiem czytelniczym sułtana. Tureckie, arabskie i perskie teksty dotyczące teologii, prawa islamskiego i innych aspektów nauki były wystawione w bibliotece.

Meczet Ağas jest największym z meczetów pałacu. Jako jedna z najstarszych budowli w mieście, pochodzi z czasów panowania Mehmeda II w XV wieku.

Kolekcja około 13 500 książek i manuskryptów zebranych przez Osmanów, w tym tych z Biblioteki Enderûn, została tu przeniesiona, a obszar ten został przekształcony w Bibliotekę Pałacu w 1928 roku. Po północno-wschodniej stronie meczetu znajduje się kolekcja portretów cesarskich.

Pawilon Świętego Płaszcza znajduje się w Komnacie Świętych Relikwii w Prywatnej Komnacie. Sinan zbudował komnatę za panowania sułtana Murada III. Służył jako biuro w pałacu sułtana.

Tutaj można zobaczyć to, co uważane jest za jedne z "najświętszych relikwii świata muzułmańskiego", w tym płaszcz Mahometa, łuk, dwa miecze, jego szable bojowe, jeden ząb, włosy z jego brody i inne święte przedmioty.

Kiosk Tarasowy, znany również jako Kiosk Kara Mustafy Paszy, został zbudowany w drugiej połowie XVI wieku jako belweder. Mahmud I przebudował go w stylu rokoko w 1752 roku.

Składa się z głównej sali znanej jako Divanhane, pokoju modlitewnego i pokoju na słodkie napoje owocowe. Sułtan oddawał się tu rozrywce, oglądając wydarzenia sportowe lub inne imprezy w ogrodzie. Budynek był wcześniej wykorzystywany jako toaleta, ale w epoce tulipanów służył jako domek dla odwiedzających.

Jako najstarszy budynek w obrębie Czwartego Dziedzińca, Wieża Głównego Wychowawcy, znana również jako Komnata Głównego Lekarza i nadworna apteka, pochodzi z XV wieku.

Zarówno Główny Lekarz, jak i Główny Wychowawca mieszkali na żywo w tej wspólnej rezydencji. Tutaj główny lekarz przygotowywał leki dla sułtana i rodziny cesarskiej. Pacjenci otrzymywali leki pałacowe przygotowane, zmieszane i zapieczętowane w butelkach, słoikach, pudełkach lub miskach, pod nadzorem jego i głównego opiekuna.

Mahmud II zbudował Meczet Tarasowy Pałacu Topkapi, zwany również Meczetem Sofa, w stylu empire na użytek korpusu Sofa Ocaği w XIX wieku. Na jego miejscu stał niegdyś Kiosk Włócznika.

Wydaje się, że meczet został odrestaurowany w 1858 r. przez sułtana Abdülmecida I, zgodnie z inskrypcją na bramie.